Op zich heb ik niets tegen de plannen die Job Cohen zondag in Amsterdam aanvoerde. De PvdA is tegen de ‘boete’ die studenten krijgen als ze langer studeren dan normaal is. Normaal in de ogen van Mark Rutte en zijn nieuwe kabinet. Niks mis met de gedachte dus van Job Cohen. “Investeren in onderwijs”, nobel streven.
Maar waar blijven de mensen die zeggen dat we tegenwoordig in een nieuwe verzuiling leven? De Verzuiling zoals we die kennen en zoals die in de geschiedenisboekjes staat beschreven was uiteraard wat anders dan ik bedoel met een zogenaamde Nieuwe Verzuiling. Maar toch is er een grote scheiding waarneembaar die – tot noch toe – groter en groter wordt.
Alleen al het blijven benoemen van termen als “rechts” en “links”. Natuurlijk, er zijn bepaalde politieke partijen en denkbeelden die zich laten omschrijven als rechts dan wel links. Maar de laatste tijd wordt het steeds meer benoemd. Rechts tegen links of andersom. Zoals bij de PvdA-manifestatie zondag in de Brakke Grond. Een “linkse manifestatie”. Waarom!? Waarom wordt het zo benoemd? Waarom: “wij zijn LINKS en dit vinden wij er van”. Waarom niet gewoon “dit vinden wij er van en dat en dat gaan we er aan doen?” Nee, de cultuur is nu dat partijen en aanhangers een soort groepen, allianties, gaan vormen en een megasticker op hun eigen groep plakken met “links” of “rechts”. Dat het duidelijk is voor de mensen. Want vergissen mag en kan niet in deze tijd, zo is de tendens. “Wij tegen jullie”.
En dat weerklinkt niet alleen in Den Haag. Ook in Hilversum. Waar het trouwens faliekant mislukt. Het was een idee van PvdA’er Ronald Plasterk om de Publieke Omroep meer onderscheidend te laten zijn. Blijkbaar houden PvdA’ers wel van links/rechts-denken. Enfin, LLiNK eruit, PowNed en WNL er in. Twee omroepen die anders zouden moeten zijn dan de gevestigde omroepen. Maar rechts? Nee. Is PowNed rechts? Nee, die omroep is gewoon (vaak op een leuke manier) klierderig en pakt iedereen aan. En WNL. Ze profileren zichzelf duidelijk als rechts, maar of ze het zijn is maar de vraag. Ook al doen ze hard hun best met bijvoorbeeld een tenenkrommend en belachelijk initiatief als de Rechtse Nederlander van het Jaar. Men zit er niet op te wachten om rechts genoemd te worden.
Vanwaar dan tegenwoordig de drang van politieke partijen om zo’n megasticker op zichzelf te plakken? Het rechts/links-denken in de pure vorm is ouderwets en aftands. Het is een denkwijze van de jaren ’60. Nogmaals: denkwijzen, ideeën, oplossingen, partijen; de ene heeft een rechtser of linkser tintje dan de andere. Maar waar het mij om gaat zijn de krampachtige denkwijzen van veel politici (en journalisten overigens, voor een belangrijk deel!) die constant, keer op keer maar weer de rechtse en linkse kant benadrukken. Linkse hobby’s, linkse elite, rechtse speeltjes, et cetera. Termen die je steeds vaker om de oren vliegen anno nu. Ja, ook nu in 2011 nog steeds. Als we daar mee doorgaan, gaan we straks all the way back naar de sixties. We zitten niet meer in een tijd om in termen als “rechts” of “links” te blijven spreken. Benoem de verschillen, ja. En ga tegen je politiek tegenstander in, maar stop met dat benoemen en het timmeren van hokjes.
(foto: Coontjes Fotoneuqs)




Kan niet anders zeggen dan dat ik het ermee eens ben. Ben dat hokjesgedrag allang meer dan zat. Het veroorzaakt namelijk ook dat als je stemt op partij 1, je door alle anderen die op een andere partij stemmen ineens ‘links’ bent. Volgend jaar ben ik misschien wel ‘rechts’. Ik stem op de partij die standpunten heeft waar ik voor mijn gevoel wat aan heb. Hebben ze allemaal knudde punten dan stem ik niet. Ook sneu, maar het is maar politiek he, als je nu niet weet dat je verdomd weinig invloed hebt op de stemming in dit land dan ben je gewoon naïef. De grote partijen draaien als een blad aan een boom om na de verkiezingen. Tis wat. Nouja, ben benieuwd of protesteren wat uitmaakt. En ander maak je maar gewoon je studie af in 5 jaar, kon ik ook met mijn buitenschoolse activiteiten. Ga wat vroeger slapen, eet gezonder, plan beter en dan kun je dat best. Simpel gezegd.
Eens met wat je zegt, Annelies. Na de verkiezingen blijft er inderdaad vaak weinig over van de mooi beloften die we krijgen van de partijen. En dat protesteren heeft geen enkele zin, dat heeft Marja van Bijsterveldt ons al gezegd in december van afgelopen jaar.
Ik stem op een partij waar ik mij het meest in kan vinden qua standpunten. Vaak worden dat soort partijen door mensen om mij heen bestempeld als “links”, maar so be it. Ik snap gewoon niet dat het “links vs rechts” spelletje steeds vaker wordt gespeeld. Net zoals gisteren.