Hierboven ziet u de bevestiging van het verzoek tot uitschrijving bij de Fontys Hogeschool voor Journalistiek (FHJ). Voor de mensen die het nog niet wisten: ik ben gestopt met de opleiding. Ik heb er lang over nagedacht en de beslissing heel (te) vaak in overweging genomen, maar uiteindelijk tot de conclusie gekomen dat ik maar moest stoppen. Als je ergens ongelukkig van wordt, dan moet je er mee stoppen, niet?

Ik ga niet te diep op mijn beslissing in, maar het viel mezelf op dat ik de opleiding steeds minder leuk begon te vinden. Ik heb de eerste twee jaar hartstikke veel geleerd over hoe je het beste kan schrijven, deadlines, media theorieën, auteursrecht, et cetera. Basale kennis. Maar vanaf het tweede jaar begon ik het eigenlijk steeds minder leuk te vinden. Daarna ging ik op stage bij NOS Headlines. Dat zorgde voor een fixe opleving, ik was immers bezig met de praktijk. En als ik iets leuk vind, is het constant maar bezig zijn in de praktijk. Maar eenmaal terug op school, werd ik weer terug geworpen in het oude riddeltje van werkstukken maken, themacolleges over onderwerpen waar ik later eigenlijk niks mee wilde gaan doen en boeken waarin dingen stonden die niet eens in de buurt komen van de praktijk.

Zelfs in het derde jaar, waarin je wordt opgeleid voor je mediumkeuze (dat was het idee althans), werd ik nog doodgegooid met colleges over kwesties als de multiculturele samenleving en de Europese Unie en wat dat nou precies is en hoe het werkt. Daar moesten dan ook weer hele verslagen bij gemaakt worden. En ik dacht dat die lessen vol met ‘algemene kennis’  wel eens voorbij zouden zijn en dat we ons eens gingen richten op het maken van radio. Daar had ik immers voor gekozen. Ik ben namelijk van mening, dat als je bijvoorbeeld EU-correspondent wilt worden ‘later’, dat je jezelf dan wel alles gaat aanleren over die Europese Unie. En die geluiden heb ik meer gehoord in de collegezalen (“wat moet ik in vredesnaam hiermee als ik popjournalist wil worden?”). We hebben in dat jaar slechts tien weken radio opdrachten gemaakt. Jammer.

En het zal heus (ook) aan mij liggen. En misschien had ik wel “ff moeten doorbijten” (mijn god, hoe vaak heb ik dat wel niet gehoord van mensen). Maar ook dat heb ik al geprobeerd. Hoe vaak heb ik wel niet tegen mezelf gezegd: “Nu is het afgelopen, je gaat gewoon aan de slag nu!” Maar als je dan keer op keer tegen dezelfde frustraties aanloopt, is het een keer klaar. En dat is het dus nu. Tijd voor iets anders.

Ik heb mij ingeschreven voor de Mhbo Journalistiek & Media in Utrecht. Eigenlijk een opleiding tussen mbo en hbo in die meer praktijk biedt. Het is nog afwachten of ik word toegelaten, want ik was vrij laat met de aanmelding. Als er in de tussentijd nog mensen zijn met een leuke fulltime aanbieding als redacteur bij het een of ander, be my guest. Want ik stap binnenkort ook naar de KvK om mij in te schrijven, zodat ik mezelf kan verhuren. Why not?